Huissen TV

Informatie over Nederland. Selecteer de onderwerpen waarover u meer wilt weten over Huissen

Hoe kunnen we de Klimaatcommissie vertrouwen als hun rapporten worden goedgekeurd door politici?

Heb je ooit iemand horen zeggen: “Volgens het VN-Klimaatcomité moeten we…”?

Het Intergouvernementeel Panel over klimaatverandering (IPCC) van de Verenigde Naties schrijft lange klimaatrapporten, die over de hele wereld worden gebruikt als basis voor belangrijke klimaatbeslissingen.

Maar wist u dat politici het rapport ook daadwerkelijk moeten goedkeuren voordat het wordt gepubliceerd? Maar wacht… betekent dit dat de conclusies van het IPCC een politieke hand hebben en dus onbetrouwbaar zijn?

Het antwoord is nee, zeggen onderzoekers met diepgaande kennis van het IPCC.

Maar waarom het antwoord nee is, is iets ingewikkelder. Hier kijken we naar de zware machinerie van de Verenigde Naties en nemen we het proces achter de IPCC-rapporten onder de loep, en in het kader onder het artikel lees je meer over de balans tussen wetenschap en beleid.

Zo verzekert het IPCC zijn geloofwaardigheid

IPCC-rapporten worden geschreven door onderzoekers van over de hele wereld. De meeste mensen zijn geheel zelfstandig of met een vast salaris. Dit betekent dat er geen persoonlijke financiële voordelen zijn voor onderzoekers om aan deel te nemen. Ze doen het omdat ze het spannend en belangrijk vinden, leggen ze uit.

Het eigenlijke orgaan of de algemene vergadering van het IPCC bestaat – naast de onderzoekers – uit onder meer vertegenwoordigers van de regeringen van de 195 lidstaten. Met andere woorden, bijna alle landen van de wereld zijn vertegenwoordigd.

De afbeelding hieronder leidt ons door het lange proces dat leidt tot het IPCC-rapport.

Op deze manier wordt een IPCC-rapport gegenereerd. Onderwerp en auteurs worden geselecteerd, en ze schrijven een peer-reviewed concept. Andere concepten worden ter beoordeling naar andere onderzoekers en IPCC-lidstaten gestuurd, die het rapport vervolgens goedkeuren.

Wanneer een nieuw rapport wordt opgesteld, selecteert het IPCC een groot team van onderzoekers die zijn voorgedragen door lidstaten. De onderzoeksgroep wordt gezamenlijk gevormd zodat er een goede balans is tussen geslacht, leeftijd en onderzoekers uit ontwikkelingslanden en geïndustrialiseerde landen.

De onderzoekers begonnen het rapport te schrijven door al het onderzoek in het veld te verzamelen en samen te vatten.

Als er op een gebied onenigheid of onduidelijkheid is, wordt dit ook in de rapportage opgenomen. Het IPCC doet op geen enkel moment eigen onderzoek.

IPCC-rapporten

Het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering publiceert Assessment Reports (AR) en Special Reports (SR).

Het opstellen van het beoordelingsrapport duurt ongeveer zeven jaar en de zesde komt in 2021 en 2022.

Evaluatierapporten omvatten drie hoofdthema’s of werkgroepen.

De eerste werkgroep schrijft over de wetenschappelijke aspecten van klimaatverandering in verleden, heden en toekomst.

Werkgroep II beoordeelt de impact van klimaatverandering op de planeet, evenals de aanpassing aan het klimaat en verschillende soorten kwetsbaarheden voor klimaatverandering.

De derde werkgroep gaat over hoe we klimaatverandering kunnen beteugelen. Ze stoten ofwel minder broeikasgassen uit of halen broeikasgassen uit de atmosfeer.

Naast beoordelingsrapporten stelt het IPCC ook speciale rapporten op. Er zijn rapporten die een specifieke focus hebben. Zo hebben de landen van de wereld met het Akkoord van Parijs afgesproken om te werken aan een wereld die niet hoger is dan 2°C en bij voorkeur 1,5°C dan vóór de industrialisatie.

READ  Als tri-polair land speelt India een belangrijke rol in het noordpoolgebied.

In dit verband werd het Intergouvernementeel Panel voor Klimaatverandering gevraagd om een ​​rapport op te stellen over hoe de wereld eruit zou zien als het 1,5 °C en 2 °C warmer zou zijn dan vóór de industrialisatie.

kritisch lezen

Met een voltooid rapport in de hand worden deuren geopend en worden onderzoekers van over de hele wereld uitgenodigd voor een geweldige peer review.

Dit betekent dat iedereen opmerkingen kan maken.

Het is een kwaliteitsgarantie dat alles moet kunnen documenteren en kritisch moet kunnen worden gelezen, merkt Kirsten Halsnæs op, hoogleraar klimaat en economie aan de Deense DTU.

Halsnæs maakt sinds 1993 deel uit van het werk van het IPCC en is nu de hoofdauteur van een hoofdstuk over het versnellen van klimaatbeleid. Het hoofdstuk maakt deel uit van het evaluatierapport dat in 2022 zal verschijnen.

– Bij elke opmerking die we krijgen, melden we wat we hebben gedaan, vervolgt Halssens.

– Hebben we deze suggestie gecombineerd? Hebben we gezegd dat het iets is dat we niet willen opnemen omdat het niet in de context past of omdat het argument niet opgaat? Of merkten we net dat we eraan blijven werken?

De IPCC-onderzoekers produceren vervolgens een nieuw concept dat vervolgens wordt verzonden voor peer review en feedback van de regeringen van de wereld.

De reacties van onderzoekers op alle opmerkingen zijn vrij beschikbaar op de IPCC-website.

Politiek touwtrekken in een notendop

Ten slotte moet het rapport worden samengevat in een ‘Samenvatting voor beslissers’.

Dit deel van het rapport wordt door de meeste mensen gelezen en is daarom van grotere politieke betekenis. Hoewel wat in de samenvatting staat ontleend is aan het grote rapport van het Intergouvernementeel Panel over klimaatverandering, kan er wat touwtrekken tussen regeringen zijn als het gaat om de formulering in de samenvatting.

Volgens Jens Hesselbjerg, hoogleraar ijs, klimaat en geofysica aan de Universiteit van Kopenhagen, is het opstellen de enige plek waar het werkproces van het IPCC een beetje politiek wordt en achter gesloten deuren plaatsvindt.

Sinds het midden van de jaren negentig is Hesselbjerg ook betrokken bij het werk van het IPCC. Hij wijst er echter op dat de discussies vooral gaan over hoe zeker de verschillende conclusies zijn.

Voor de AR VI vervult Hesselbjerg een coördinerende rol en zal een overzicht houden van het commentaar/reactieproces in een hoofdstuk over regionaal klimaat.

Onderzoeker: Er is geen plaats voor politieke meningen

De samenwerking en goedkeuring van 195 regeringen en de zeer uitgebreide peer review dragen bij aan de geloofwaardigheid van het IPCC.

Met andere woorden, overheden fungeren als bewakers voor elkaar en luiden alarm als politiek en wetenschap door elkaar worden gehaald.

Jens Hesselbjerg is van mening dat als politici van 195 regeringen het eens kunnen worden over het rapport, er niets politieks aan is. Zo ja, dan konden ze het niet eens worden over:

– Het is vreemd als er iets politieks in de rapporten staat als alle landen van de wereld het erover eens zijn.

READ  Geneeskunde / gezondheid, ziekte | 72 gewonden in Kristiansand: - De meest veeleisende die we zijn tegengekomen

Hesselbjerg is van mening dat het IPCC de enige plaats is waar “wetenschap de dwazen aftroeft op de politieke agenda”.

Wie heeft kritiek op het IPCC?

Ondanks peer review en wereldwijde goedkeuring is niet iedereen fan van het IPCC.

Jens Olaf Bebeke-Petersen, senior onderzoeker bij DTU Space, uitte in 2012 kritiek op het Intergouvernementeel Panel over klimaatverandering. Hij was onder meer van mening dat de auteurs achter de rapporten een kleinere, meer gesloten groep waren dan men zou kunnen krijgen, en dat ze stok een beetje Te veel voor hun eigen onderzoek.

Zijn collega Henrik Svensmark, een natuurkundige bij DTU Space, bekritiseerde ook het Intergouvernementeel Panel over klimaatverandering in Weekendvisie in 2018. Er wordt aangenomen dat het onderzoek naar de invloed van de zon op klimaatverandering onvoldoende wordt gedekt – dat wil zeggen dat het IPCC het relevante onderzoek weglaat.

Maar onderzoekers gaven commentaar op het rapport voordat het werd gepubliceerd.

Kirsten Halsens zegt dat ze een tendens heeft opgemerkt bij sommige critici: ze geven geen commentaar, maar wachten tot het rapport binnenkomt en gaan naar de media en zeggen dat er iets mis mee is.

– Als ze het officiële kanaal gebruiken en deelnemen aan peer review, wordt er rekening gehouden met opmerkingen, benadrukt ze.

Dit is hoe politieke inmenging zal worden ontvangen

Natuurlijk, zegt Jens Hesselberg, passen sommige wetenschappelijke conclusies beter bij de politieke agenda van sommige landen dan andere, maar ze kunnen de wetenschap niet beïnvloeden.

Geeft een voorbeeld:

Stel bijvoorbeeld dat Saoedi-Arabië de bevindingen van het IPCC wat hard vindt, omdat het wil zeggen dat er meer olie moet worden verbrand. Dan moeten ze een professionele argumentatie hebben. En dat doen ze niet. (…) Dus als ze met zo’n wijziging komen, zullen andere landen komen en zeggen: “Ja, maar luister, het is raar, de wetenschap zegt anders.

Wat moeten we volgens het IPCC doen met…?

Mensen hebben veel vragen als het om het klimaat gaat. Dus wat denkt het IPCC bijvoorbeeld over kernenergie en overbevolking?

Het antwoord op dit soort vragen is heel eenvoudig: Jens Hesselberg antwoordde dat het IPCC niets betekent.

Het is niet de taak van het IPCC om beslissingen te nemen of beslissingen te nemen. Hij voegt eraan toe dat deze taak op de schouders van de politieke vertegenwoordigers van regeringen rust.

– Hesselbjerg zegt dat het IPCC een toolbox is met prijskaartjes op verschillende tools, maar zegt niets over welke tool te gebruiken.

Klimaatcrisis over dagelijkse voeding

Zoals gezegd werken alle IPCC-onderzoekers vrijwillig, en wat ze ervoor terugkrijgen blijkt vooral kritiek, onbegrip en inzicht in hoe slecht het klimaat is. Dus geeft werken met het IPCC hoop of hoofdpijn?

Veel hoop en veel werk – dus als er hoofdpijn verschijnt, is dat vanwege het werk, antwoordt Kirsten Halsnæs, die echter niet denkt dat het werken met klimatologie een last is.

– precies het tegenovergestelde! ze zegt.

– Er is een enorme vooruitgang geboekt. Ik werk al sinds 1993 en er is enorme vooruitgang geboekt in de mogelijkheden om broeikasgassen te verminderen en de hele wereld erbij te betrekken.

READ  Definieert de naam echt uw beroep?

Jens Hesselbjerg heeft gemengde gevoelens:

– Ik heb veel geleerd over klimaatverandering en het helpt bij hoofdpijn. Maar het geeft ook hoop. Met de kennis die we vandaag hebben, en kennis die voortdurend wordt opgedaan, krijgen we een steeds groter overzicht van de omvang van de ramp. We zijn beter voorbereid om iets te doen.

Is het IPCC politiek?

Als het gaat om de vraag of het IPCC als politiek kan worden beschouwd, vroegen we Tok-Emile Bandoro, een senior onderzoeker bij de afdeling Milieuwetenschappen – Sociale Wetenschappen en Geo-environmental Research aan de Universiteit van Aarhus.

Hij is niet betrokken bij het werk van het IPCC, maar heeft de rapporten gelezen en kent de processen. Panduro wijst er allereerst op dat men zich bewust moet zijn van de twee onderdelen waaruit het proces bestaat, namelijk de samenvatting van de beslissers en het rapport zelf – die beide in de vorige paragrafen zijn beschreven.

Voor zover het IPCC Climate Change Committee onder politieke druk komt te staan ​​van lidstaten om enkele punten in een bepaalde richting te wijzen, zal het een “samenvatting voor beleidsmakers” zijn, zegt Bando.

– Maar de rapporten die ik las waren solide. Ik herinner me niet dat er significante verschillen waren tussen de punten in de “Samenvatting voor beleidsmakers” en de rapporten.

Volgens de hoofdonderzoeker is het belangrijk om te begrijpen dat wetenschap politiek is in de mate dat ze ons helpt de wereld om ons heen te begrijpen.

Onderzoekers doen dit door onze manier van denken uit te dagen.

Wetenschap daagt gevestigde percepties van de wereld uit. Het is niet prettig voor politici, overheidsfunctionarissen, ondernemers of industriële organisaties om de basis te zien voor het deconstrueren van hun eigen percepties.

Dit is waar wetenschap politiek wordt, en dit is waar conflicten ontstaan ​​wanneer machthebbers bestaande meningen proberen te verdedigen of wetenschappelijke bevindingen negeren in een poging om aan de macht te blijven, legt Banduro uit.

De senior onderzoeker wijst er ook op dat er intern iets aan de hand is in de wereld van onderzoek met wereldbeeld.

Wetenschappelijke communicatie bestaat onder meer uit discussie en conflict. Wetenschappers zijn het niet met elkaar eens, en wij interpreteren ons onderzoek en dat van anderen anders. Alleen door verhitte discussies en onenigheid kunnen we de manier waarop we de wereld zien veranderen.

Als het uitgevoerde onderzoek wordt geciteerd in het IPCC-rapport, betekent dit dat het ons algemene begrip van het klimaatprobleem heeft beïnvloed.

De IPCC-rapporten helpen de manier waarop we de wereld zien te veranderen. Het is niet leuk, want wat de rapporten ons vertellen is dat we in de toekomst het levensonderhoud van vele miljoenen mensen vernietigen. We moeten iets anders doen. We kunnen niet doorgaan zoals voorheen en op deze manier zijn de IPCC-rapporten politiek, vindt Bandoro.

© Videnskab.dk. Vertaald door Lars Nygaard voor forskning.no. Lees hier de originele status op videnskab.dk.

We zouden graag van je horen!

Neem hier contact op:
Heb je feedback, vragen, lof of kritiek? Of tips om over te schrijven?